Przepraszam

                        Przepraszam !!

Na jakiś czas jestem zmuszona zawiesić bloga !!! Jednak obiecuję że kiedyś do niego wrócę na razie muszę się pożegnać :(  

Kurdę chyba coś do niego czuję !!

                      Rozdział piąty 

03.03.2015

Kochany pamiętniczku jest pewien problem 

Pod zasłoną były drzwi. Próbowały otworzyć jednak się nie udało. Ale zobaczyły kartkę coś było na niej niestety słowa były po rosyjsku.
- Idę do Krystiana - odparła Nikola
- Zwariowałaś ? Ty go nawet nie znasz - odradzała Zuza
- Tak ale coś mi mówi że się dogadamy - upierała się Niki
- Skąd wiesz że on zna rosyjski ? - zagadnęła Zuza
- Nie wiem czy zna ja po prostu spytam się czy wie co to jest - Uśmiechnęła się Nikola
Poszły do ogrodu ku dziwu leżał na hamaku i nawet nie zauważył dziewczynek.
- Hej ..... - odparła nie śmiało Niki
- Siema - odpowiedział wstając z hamaka i podając dziewczyną ręce
- Jestem Nikola a to moja siostra Zuzia - odparła
 - Wiem wiem , a ja jestem Krystian. Ile macie lat ?
- Ja mam 14 lata Zuza 12 lat .
- Wiesz co ja cię już chyba gdzieś widziałem tylko nie wiem gdzie ?
- Może znamy się ze szkoły ? - uśmiechnęła się Niki
- Blondyna, nie ogarnięta , wariatka chodzi do I a czy to ty ? - zaśmiał się
- No niby się zgadza
- Siedziałaś w ostatniej ławce ?
- Tak - zaczerwieniła się
- To  chodzę z tobą do klasy !
I wybuchnęli   głośnym śmiechem
- Eę czy możemy zadzwonić do mamy - wtrąciła się Zuza
- Tak jasne masz wpisz numer - powiedział i podał Zuzie telefon

                                       Rozmowa Zuzki z mamą 

- Halo kto mówi ? - spytała mama

- Zuzia 

- Córeczko, gdzie jesteście ?

- W Ewlekon 16 

- Już tam jadę czekajcie na mnie 

- Pa

- I co ? - spytała Niki

- Już po nas jedzie 

Oczywiście po 10 minutach mama dziewczynek była na miejscu. Zuza opowiedziała jej wszystko jednak Niki tuż po powrocie do domu sprawdziła facebooka. Zobaczyła że Kacper wysłał jej zaproszenie do grona znajomych. Serce zaczęło jej szybciej bić ale od razu kliknęła Akceptuj. Ale napisać o nie ma mowy za bardzo się boję. Postanowiła zadzwoniła do przyjaciółki z podstawówki 

- Hej Niki - odparła wesoło

- Cześć Anielka 

- Jak tam w nowej szkole ? 

I w tedy Niki opowiedziała jej długą historię z Męskim WC 

- Kacper tak ? - zapytała Nelcia 

- Tak bardzo ładne imię - odparła Niki 

- Mam takie wrażenie że ty coś do niego czujesz - zachichotała Anielka

- Co ty dopiero co go poznałam 

Rozmawiały tak jeszcze długo aż Niki doszla do wniosku że najwyższy czas iść spać. Jej ostatnią myślą po zmówieniu modlitwy było Kurdę chyba naprawdę coś do niego czuję. Jutro z nim pogadam 

Co jest pod materiałem ?

                             Rozdział czwarty 

02.03.2015                     Drogi pamiętniczku o co chodzi ?  

Ujrzały panią i pobiegły w jej stronę. Były wykończone ale cóż im pozostało ta osoba to ich jedyna deska ratunku. Z daleka widać było tylko sylwetkę szczupłej, wysokiej kobiety ale kiedy podeszły bliżej zobaczyły zapracowane ręce kobiety oraz jej nieco pomarszczoną twarz wyglądała na 39 latkę.

- Dzień dobry dziewczynki. Skąd jesteście jak się nazywacie, jak się tu dostałyście ?                             - Dzień dobry jestem Nikola a to Zuzanna, jesteśmy z Tulipanowa, trafiłyśmy tu przez przypadek tą wąską ścieżką w lesie. Jak nazywa się ta miejscowość ?                                                                          - To Ewlekon. Ciekawe że przeszły przez las - wyszeptała                                                                      - Ewlekon ? Mówiła coś pani ? - zagadnęła Niki                                                                                      - Nie nic nic, dziewczynki mam pytanie nie widziałyście żadnego znaku na drzewach ?                        - Owsz......... - powiedziała Zuza ale Niki jej przerwała                                                                           - Nie nie widziałyśmy - odparła - Jak daleko jesteśmy od Tulipanowa ?                                                  - Szczerze mówiąc nie słyszałam nigdy o takiej miejscowości. Chodźcie zanocujecie u nas. 

- Dobrze, dziękujemy - odparła Zuzia                                                                                                        Kobieta zaprowadziła ich do pokoiku mówiąc 

- Obok mają pokój moje dzieci; Wiktoria, Krystian, Sabinka nie przejmujcie się ich zachowaniem a po za tym są jeszcze mali.                                                                                                                         - Spokojnie - odparła uspokajająco Zuzia                                                                                                  Pokoik był dość skromnie urządzony : dwa łóżeczka, szafa, i jakiś materiał powieszony na ścianie. Pani już prawie wychodziła, ale ostrzegła nas nigdy żeby nie zaglądać pod płótno !!! I wręczyła nam klucz do pokoiku.
- Zuza, zobaczymy co tam jest ? - spytałam                                                                                              - Oszalałaś ??? Pani ....... właśnie jak oni się w ogóle nazywają ?                                                           - Teraz to nie ważne dzwonie do mamy !!! - Kurczę nie odbiera                                                              - Nie martw się pewnie nas znajdzie. A teraz chodź spytamy się tej pani jak się nazywają.                    Zeszły po schodach drzwi do pokoju pani były lekko uchylone. Przypadkiem słyszały rozmowę Krystiana i jego mamy
- Słuchaj te dwie , nie wiem jak ale dostały się do Ewlekon , unikaj ich, jak na moje oko za dużo węszą. Są w pokoju z .........
- Po co ? Dlaczego tam ?
- Słuchaj wszystko się zgadza. Wiek, wygląd, osobowość                                                                       - Myślisz że to one ?                                                                                                                                   - Tak .... nie mów im nic ! Nie wolno ci  !                                                                                             -  - Wiem nic nie powiem
Zobaczyły że Krystian ma zamiar wyjść i pomknęły do siebie. Rozmawiały dość długo na temat tajemniczego państwa. Postanowiły że jednak zobaczą co jest pod tajemniczą zasłoną oczekiwały wszystkiego ale nie ............ 

Przygoda a może kłopoty

                               Rozdział trzeci :*

02.03.2015                                                                                                                                                                                              Drogi pamiętniczku !!!! Coś jest nie halo tylko co ?                                       Szłyśmy przez las, schylając się co chwila  po grzybka. Niestety towarzyszyła na cisza. Zuza chyba zrozumiała że trochę mnie zdenerwowała i czekała aż się pierwsza odezwę, tak też zrobiłam 

- Zuzka kiedy będzie to drzewo ?                                                                                                              - Nie mam pojęcia, powinno już być.
- Zuza zobacz !!!
Dostrzegłam jakiś znak dziwnie wyglądał. Miałam wrażenie że już go gdzieś widziałam. Tylko nie wiedziałam gdzie. Nie był zbyt duży, ale wyryty w drzewie starannie ukryty pod gałęziami. A niektóre opadły na ziemią. A moje bystre oko z łatwością dostrzegło znak. Tak czy siak drzewa które miało decydować o trasie grzybobrania.

                                                                                                     ( Tak to mniej więcej wyglądało ) 

- Gdzie to denerwujące drzewo ?!! - zaczęło mnie irytować szukanie tej rośliny                                      - Spoko nie denerwuj się jest dopiero 18.06 - uspokajała mnie siostra 

- Jak mam się nie denerwować, sis za 2 godziny zrobi się ciemno a ja nie mam zamiaru włuczyć się po nocy w lesie. A po za tym to przekletę drzewo powinno już tu dawno być. 

- Zadzwoń do mamy - zaproponowała Zuzu 

- Ok - po chwili Niki krzyknęła - Nie ma zasięgu 

- No w sumie to się nie dziwie jesteśmy w samym środku lasu - zakpiła siostra 

- Masz racje 

- Nikola jestem głodna 

- To tu rozkładamy kocyk i jemy kanaki tylko w miarę szybko. 

Pałaszałowyśmy aż nam się uszy trzęsły. Po posiłku wstałyśmy i szłyśmy przed siebie nie patrząc na nic. Byłyśmy za bardzo zmęczone aż nagle usłyszałyśmy szczekanie psów. Co znaczyło że albo zaraz zginiemy śmiercią tragiczną ( Bo psy poszarpią nas na kawałki ) Albo zaraz będziemy w jakiejś miejscowości. Okazało się że jednak przeżyjemy. Zobaczyłyśmy domek a z niego  wyszła ..........

Pierwsze urodzinki bloga ♥!!!!♥

                Pierwsze urodzinki bloga        

                                                                                                                                                                                                                                     Razem już tyle przeszliśmy. Uczucia które towarzyszyły czytaniu historii ,, Opowieści spod magicznego pióra " Powieść była bardzo zawiła. Ale myślę że się podobała :) Z niecierpliwością czekałam na roczek bloga w nieświadomości że przypadnie od w lany poniedziałek. Nawet dobrze się składa bo roczek bloga utopiłam w wodzie. Dość oryginalny sposób na obchodzenie urodzin. Dobrze się stało bo dzięki temu że 28.03.2015 zaczęłam prowadzić bloga wzbogacił się mój zasób słownictwa. Mam nadzieje że wasz też. Do moich czytelników mam ogromną prośbę zostańcie ze mną do końca ,, Innego życia " a nawet jeszcze dłużej. A póki co oblejmy to święto szampanem oraz szampańską zabawą. 

                   

Dziwna rozmowa

                            Rozdział drugi :)

                                                                                                           02.09.2015 

    Drogi Pamiętniczku tak wygląda nasza wyprawa na grzybki :) 

Wróciłam do domu tam już czekała Nina i Zuza. Młodsza z sióstr wybiegła na przed pokój i krzyczała:
- Mama bierze nas na grzyby - pełna entuzjazmu
- Naprawdę ? - pytałam nie dowierzając
- Tak - śmiała się Nina
U nas spędzenie czasu z mamą to przyjemność. Jak już wcześniej wspomniałam mama haruję od świtu do nocy i jest to prawdziwą rzadkością choćby takie wyjście na grzyby.
- Kiedy idziemy ? - zagadnęłam
- Teraz - odparła mama
Szybko spakowałam po 3 kanapki ( Bo należymy do głodomorów, a wyprawy na grzyby zazwyczaj są długie i nie wracamy do póki nasze koszyczki się nie zapełnia. A trzeba wiedzieć że koszyczki każdej z nas są bardzo duże ). Kanapeczki z szynką i z serem idealnie spożywa się z wodą mineralną i czymś słodkim w naszym przypadku po małym bananku włożyłam nie postrzeżenie do plecaczka każdej z nas. U nas zbieranie grzybów odbywa się w ogromnym lesie mającym około 27 kilometrów długości i 6 kilometrów szerokości w bardzo nie typowy sposób otóż : Dzielimy się na dwie grupy Ja i Zuza w pierwszej a w drugiej mama i Nina. Mamie i sobie do plecaka włożyłam po małym kocyku  Wyruszamy z jednego punktu w dwie przeciwne strony idziemy cały czas prosto aż do momentu kiedy spotkamy ,, Wielki kolorowe drzewo " Tak je nazywamy rośną one po dwóch stronach lasu ( Bo ,, Wielkie kolorowe drzewa występują w liczbie mnogiej jaką jest 2 ) Kiedy ujrzymy kolorowe drzewa każda grupa zawraca i czeka na tą drugą w miejscu gdzie wyruszyli ) Ale jest jedno ale w miejscu gdzie stoi ,, Wielkie kolorowe drzewo " rozkładamy kocyk i tam spożywamy posiłek. Pewnie zastanawiacie się z kąt ta nazwa ,, Wielkiego kolorowego drzewa.Kiedy jako mała dziewczynka poszłam z mamą do lasu zobaczyłyśmy spore drzewo a na jego koronie wypoczywały motyle o rozmaitym umaszczeniu. Niestety nie umiem wam tego wytłumaczyć ale Nina je narysowała.

Zgodnie z obietnicą mamy wyruszyłyśmy na grzyby. Postępowałyśmy zgodnie z tradycją. Kiedy trochę oddaliłyśmy się od mamy i Iny siostra zagadnęła mnie

- Kim jest Kacper z II klasy ?

- Śmieszna historia długo by opowiadać. Taki kolega a co ?

- Wyczaił mnie na facebooku i do mnie pisał - odparła Zuzu

- Co do ciebie pisał ? - spytałam zdenerwowana 

- Pokaże ci - powiedziała wręczając mi swój telefon 

                                            Rozmowa Zuzy z Kacprem  

- Hej ty jesteś siostrą Nikoli z I A gimbazy ? Ona chodzi do Szkoły Gimnazjalnej im Mari Skłodowskiej Curie. - Kacper

- Hejj tak to moja siostra a co ? - Zuza

- Mam do ciebie pytanie w sprawie Niki - Kacper

- Jakie ? - Zuzanna

- Ona ma chłopaka ? - Kacper

- Z tego co wiem to nie - Zuzu

- Ok a gdzie mieszkacie ? - Kacper

- Tulipanowo, Ul. Akacjowa 118 - Zuza

- A będziecie dziś w domu ? - Kacper 

- Nie ale jutro będziemy - Zuzanna

- Ok pa 

- Pa

                                               Zuzu i Nikola w lesie 

- Ty ty głupia dałaś mu nasz adres ? - jąkałam się 

- Taaa i co ?

- To że obcym ludziom nie daję się tak po prostu swojego adresu -  mówiłam 

- Nie głoś mi kazań a poza tym on w cale nie jest dla ciebie obcy 

Opuściłam głowę i parsknęłam ustami. Pomyślałam sobie ,, Zuza to moja siostra i najlepsza przyjaciółka " 

- On ci się podoba - powiedziała Zuza 

- Nie w cale nie dlaczego tak sądzisz ? - spytałam nerwowo 

- Bo jak czytałaś to zrobiłaś się cała czerwona - odparła przez cichy śmiech 

- Ty się zajmij zbieraniem grzybów ! 

A co jeśli on mi się faktycznie podoba ? Nie nie. Mój ostatni chłopak zostawił mnie po 6 miesiącach. I w ten sam dzień wyznał miłość mojej znienawidzonej koleżance Małgośce ( Ze starej szkoły ) Przepłakałam dwie noce. Nawet nie byłam w szkole a misiek w którego się wypłakiwałam był tak mokry że kapało z niego jak z gąbki. Nie nie mogę się zakochać ale ona dopadnie mnie wcześniej czy później. Wiem że Miłość ta diablica i tak i tak zrobi ze mnie swoją sługę. 

Moja klasa :)

                                         Moja klasa 

     Sandra    siedzi  z Kaśką 

Amanda siedzi z Adrianną 

Ilona siedzi z Maćkiem 

 

Weronika siedzi z Mają

Kuba siedzi z Krystianem 

Dominika siedzi z Natalią

Beata siedzi z Agatą

Wiktor siedzi z Marcinem 

Daniel siedzi z Iwoną 

I ja siedzę

 sama 

 

Pierwsza lekcja i niezwykła znajomość ♥

                                 Rozdział Pierwszy 

                                                                                                             02.09.2015 

                                  Mój pierwszy dzień w nowej szkole 

To był mój pierwszy dzień w nowej szkole, znaczy w gimnazjum. Weszłam do szkoły przez tylnie wejście. Byłam całkiem sama nie wiedziałam co robić. W końcu postanowiłam udać się do szatni, szukałam pomieszczenia oznaczonego ,, Klasa I a " Kiedy weszłam do środka zobaczyłam jakąś dziewczynę wiążącą prawego buta. Podeszłam i powiedziałam śmiało
- Cześć jestem Nikola
- Aha- odparła ponuro dziewczyna
- A ty jak masz na imię ? - zapytałam
- Adrianna - burknęła dziewczyna
Adrianna już miała zamiar odejść kiedy krzyknęłam
- Duśka poczekaj
A ona stanęła jak wryta odwróciła się i odparła
- Nie mów tak na mnie a jeśli już masz używać ksyw to mów na mnie Adrii
- Ok Adrii poczekasz za mną ?
- Skoro muszę
- Nie musisz ale nie bardzo wiem co mamy za lekcję i gdzie jest klasa
- To podobnie jak ja - powiedziała Adrii chyba po raz pierwszy się uśmiechając
- Ok sprawdzę co mamy za lekcję na komórce mam tam plan lekcji
- Nie musisz już to zrobiłam mamy Chemie w klasie nr 9 z Tokarską
Kiedy już się przebrałam. Poszłyśmy z Adrii szukać klasy nr 9. Położyłyśmy plecaki pod klasą miałyśmy właśnie zwiedzać budynek, kiedy tu nagle zadzwonił dzwonek.
- Z kim siedzisz w ławce ? - spytałam
- Z Amandą
Nic nie odpowiedziałam. Miałam nadzieje że to właśnie ze mną usiądzie Adrii. Klasę otworzyła nam mile wydająca się pani Tokarska.

 Weszła do klasy mówiąc

- Usiądźcie w ławkach ! A ja w tym czasie się wam przedstawię nazywam się Renata Tokarska i przez trzy lata będę was uczyć chemii. Jestem też waszą wychowawczynią więc daje wam na zajęcie miejsc 10 min. Informuję że jest 16 ławek. A was jest 19 osób więc zajmiecie nie wszystkie ławki chyba że niektórzy usiądą osobno. Dobrze potem się wszyscy przedstawią i powiedzą czym się interesują. 

Weszłam do klasy akurat ostatnia ławka była pusta więc zajęłam ją bez wahania. Zobaczyłam tam klasę wszyscy siedzieli z kimś tylko ja byłam sama. 

Trudno na pewno kogoś poznam z kimś usiądę z ławce jestem pewna - pomyślałam 

( W kolejnym poście pokażę klasę, kto z kim siedzi i jakie mają zainteresowania ) 

W prawdzie mówiąc siedziałam sama  z ławce nikt nie raczył do mnie podejść, nie miałam do nikogo urazy ale było mi przykro że moja pierwsza lekcja wygląda właśnie tak. Jednak wciąż miałam nadzieję że w moim życiu wydarzy się coś nie zwykłego na razie jednak nie miałam na co liczyć. Siedziałam przygnębiona w ławce nagle poczułam jak do oczu zaczęły napływać mi łzy. Poszłam do biurka pani i spytałam czy mogę wyjść do łazienki. Dostałam pozwolenie powoli wyszłam z klasy. Kiedy zamknęły się za mną drzwi pobiegłam w stronę wc już płacząc weszłam do łazienki zamknęłam się w kabinie i zaczęłam płakać. Nagle do pomieszczenia ktoś wszedł. Wyszłam sprawdzić kto to. Ku mojemu zdziwieniu osoba którą zobaczyłam to chłopak

- Ej to męska toaleta - powiedział z kpiną w głosie 

- Co ? 

- Wydaje mi się że jesteś nowa i jeszcze nie znasz dobrze tej szkoły a z roztargnienia weszłaś do męskiej.

Przytaknęłam po czym wybiegłam z WC. A on za mną czego nawet nie zauważyłam złapał mnie za rękę i powiedział 

- Ej tylko się przejmuj, nikomu nie powiem o tym zdarzeniu. A tak w ogóle w której jesteś klasie i jak masz na imię ?

- Nikola chodzę do I a

- Heh miło mi poznać ja jestem Kacper i jestem w II 

- Dobra lece na lekcje zobaczymy się na przerwie.

Poszłam do ławki usiadłam, pomyślałam 

 Chyba jednak nie mam takiego pecha ! 

Bohaterowie ♥

                Nowa historia nowi bohaterzy ♥

To jest Nikola ma 14 lat
Ksywa : Niki 

Daria ma 14 lat ( Chodzi do klasy z Niki )
Ksywa : Dari

To jest młodsza siostra Nikoli ma 12 lat a imię to  Zuzanna
Ksywa ; Zuzu

 

To jest Sandra ( Przyjaciółka Niki chodzi z nią do klasy )
Ksywa : Sani

To siostra Niki, Ma na imię Nina ma 10 lat
Ksywa : Ina

To jest Lena ( Chodzi do klasy z Niki )
Ksywa ; Lula

To jest Kacper ma 15 lat
Ksywa ; Kapi

To jest Marek ma 14 lat
Ksywa ; Mars

To mama Niki pracuje jako Kelnerka w Cafe Wiki

To tata Niki ( Niki nie wie kim jest ponieważ zostawił rodzinę zaraz po urodzeniu Zuzanny ) 

To jest Adrianna
Ksywa ; Adri 

Nowa historia

,,Cześć skończyła się historia pt ,, Opowieści z magicznego pióra " 

Ale już wkrótce ukaże się kolejna historia. Nastąpią też zmiany na blogu ! Dziękuje za uwagę !!! 

Marta czy to ty ?

               Rozdział dwudziesty ósmy 

- Nie wiem czy jesteśmy gotowe - odparła niepewnym głosem Vanessa

- Dziewczynki proszę was jasne że jesteście, chodźcie lecimy 

Leciały tylko one trzy bez żadnej pomocy dwie nastolatki musiały pokonać sama królową czarownic.

Weszły do zamku na środku stał złowieszczy tron pełny szpiczastych kolców, tak bardzo przyciągał uwagę że reszta sali nie miała już znaczenia. Ma środku tronu siedziała ich ciotka. 

- Liliano, Vanesso, Lizo widzę że w końcu przyszłyście ! 

- Przyszłyśmy cie pokonać ! - krzyknęła 

- A więc na co czekacie ? 

Vanessa zgromadziła świetlistą kule i skierowała ją na czarownicę rozległ się wielki huk kula dymu poleciała prosto na czarownice. Kiedy już pył osiadł okazało  się że czarownica nie ma ani zadrapania.
- Jak ona to zrobiła ? - spytała Lili
- Jestem odporna na wasze zaklęcia ! - złowieszczo roześmiała się królowa
- Co teraz ? - spytała
- Teraz moja kolej ! - krzyknęła czarownica
Z jej dłoni wydobyły się dwa zielone płomienie, oczy zalśniły fioletowym blaskiem. Ciotka bez wahania skierowała moc na dziewczyny. Promień odepchnął je na drugi koniec sali. Wydawało się że te już koniec kiedy stało się coś nieoczekiwanego. Przez wybite okno wleciała prawdziwa królowa tego świata.
- Mama ! - wrzasnęły dziewczynki równocześnie
- Ale jak to przecież ty nie żyjesz, zabiłam cie !? - zdziwiła się siostra
-  Erabel czy nie pamiętasz dawnej obietnicy naszych przodków ? Tam gdzie życie niewinnej osoby zostanie zrujnowane po paru miesiącach będzie odbudowane !
I ni z tą ni z owąt na jej rękach pojawił się jakiś pył który pofrunął na czarownice ! A ona padła na ziemie jak zabita
- Dziewczynki mamy 2 godziny na uwolnienie Marty !
- Zaraz, zaraz jakiej Marty ? - spytała Lili
- Marta to córka Erabel mieszka głęboko w lochach i nikt  nie wiem o jej istnieniu ponieważ zaraz po jej narodzeniu wasza ciotka porzuciła ją w lochach. Marta jest rok starsza od was. Wiem dokładnie gdzie jest musimy ją uwolnić! A ona zrobi resztę w czasie kiedy ona będzie walczyć wszystkie światy się zatrzymają i tylko one będę mogły się poruszać, walczyć, pamiętać co w ogóle się stało. Kiedy Marta wygra wszyscy wrócimy na ziemię. A ona obejmie rządy w królestwie czarodzieje. Aż boję się pomyśleć co będzie kiedy przegra ! A tymczasem musimy ją uwolnić !
- Dobrze - odparły dziewczynki pełne entuzjazmu
- Mamo ! Ale przecież przepowiednia mówi że to ja mam pokonać ciotkę - odparła Lili
- Nie moja kochana, przepowiednia mówi że pokona ją niewiarygodnie silna, zdolna, młoda dziewczyna !
Te słowa trochę przygnębiły Lili ale to nie czas na to żeby się smucić trzeba uwolnić Martę !
Ten sam korytarz który mijała Lili kiedy prowadzono ją do lochu. Nagle mama dziewczyn powiedziała
- Lili daj amulet który dostałaś ode mnie
Dziewczyna posłusznie wykonała polecenie. A królowa przyłożyła go do muru w którym natychmiast pojawił się otwór na kształt naszyjnika ! Chwile to trwało. a Liliana w tym czasie zagadnęła mamę
- Skoro nie jestem wybranką, czemu wszyscy i nawet ty obdarzają mnie taką mocą ?
- Bo wszyscy nawet ja do momentu kiedy straciłam życie byli przekonani że to właśnie ty jesteś wybranką. A jak to się stało że ja nie pamiętałam? Tego sama nie wiem ale podejrzewam że Erabel wymazała mi to wspomnienie
Dalej nie było czasu rozmyślać bo mur automatycznie się przesunął a za nim siedziała Marta. Wyglądała cudownie

- Ciociu nareszcie przyszłaś a to kto ?
- To moje córki Liliana i Vanessa. Marto musisz stoczyć walkę!
- To już ?
- Tak proszę ten amulet poprowadzi cię do sali gdzie przebywa twoja mama !
- Dobrze a wy tu zostańcie za jakiś czas tu wrócę.
( A więc tak jak powiedziała mama Lili i Vanessy. Czas się dla nich zatrzymał. Nie wiadomo ile trwała walka ale kiedy się zakończyła Marta z godnie z obietnicą wróciła po rodzinę )
- Wygrałyśmy !
Radość dziewczyn nie miała końca. Królowa wróciła na ziemię odebrała Lili z domu dziecka i zamieszkały wszystkie razem na wsi. Martą opiekuje się mama Vanessy ( ta która ja udawała ) razem rządzą teraz już światem czarodziejek. A po Erabel słuch zaginął

Koniec  

Dziękuje że byliście ze mną do końca ! To wy dawaliście mi siłę na pisanie tego bloga. Dziękuje jeszcze raz. O szczegółach dowiecie się w kolejnym poście ! :) 

Historia Alex

Za 5000 wyświetleń mała historia. Co 5000 wyświetleń rozdział nowej historii .

Alex najbardziej ze wszystkich pór roku lubiła lato, gdy świat ogarniało ciepło zjawiał się ognisty smok. Nie była pewna czy to słońce przywabia smoka, czy smok przywabia ciepło. Takie pytanie często zadawała sobie jej siostra Alicja, który miał 14 lat czyli 2 lata więcej od niej i jej ciekawość była niewyczerpana.Alex podobne sprawy nie obchodziły. Do szczęścia wystarczyło jej by ciepło, słońce i smok zjawiły się o właściwej porze. Zawsze wiedziała, kiedy należy się ich spodziewać, dlatego że miała w tedy urodziny. Była letnim dzieckiem, urodzonym podczas upałów tak strasznych że gorszych nie pamięta nawet stara Lena, która mieszkała w sąsiednim domu i sięgała pamięcią czasów gdy nikt z obecnie żyjących jeszcze się nie narodził. Ludzie do dzisiaj opowiadali o tych upałach. Alex często o tym słyszała. Mówili też że upał zabił jej matkę. Gdy Alex się narodziła jej skora była jasno brązowa i ciepła. I przez wszystkie lata życia wcale nie zrobiła się zimniejsza. Lato jej dotknęło , zostawiła na niejj swój ślad i od tej pory Alex należała do niej .To prawda że zawsze lubiła trzymać się na uboczu. Ale była bardzo śmiałą małą dziewczynką i często miała ochotę bawić się z innymi. Ludzie przyznawali że jest piękna ale na dziwny odległy sposób. Uśmiech nigdy nie schodził jej z twarzy. Nikt nigdy nie widział żeby płakała. Raz kiedy miała 5 lat nadepnęła na gwóźdź. Przebił jej stopę na wylot , lecz nie krzyknęła ani się nie rozpłakała. Wyjęła nogę i wróciła o domu 

- Tato , skaleczyłam się - powiedziała - Nie dla niej były humorki zwykłych dzieci 

Przemiana !!!

                   Rozdział dwudziesty szósty 

Kiedy wieść o pomocy czarodziejkom rozniosła się już po całej szkole. Do pokoju dziewcząt wbiegła pani Crown, była wściekła 

- Co wam odbiło pomoc czarodziejkom !!! Czy wy nie wiecie że to bardziej skomplikowane niż tylko uzbieranie mocy ! Trzeba przenieść się do czasów ich prababek, wcześniej zdobyć to wspomnienie pokazać im, i przekonać żeby zdjęły klątwę z potomstwa. Po drodze do narodzenia obecnych czarodziejek może się wszystko zmienić ! - krzyczała pani Liza
- A więc na co czekamy ? - spytała Lili
- Ty nic nie rozumiesz Lilianko. Do przeniesienia się w czasie potrzebny jest amulet waszej matki
- Czy to ten ? - mówiąc o pokazała naszyjnik
- Tak, skąd go masz ? - pytała pani dyrektor
- Dostałam od mamy przed jej śmiercią
- Liliano posiadasz najpotężniejszy amulet w dziejach całego świata czarownic. A więc nie ma na co czekać zbierzcie różdżki wszystkich chętnych ja zrobię resztę.
Dziewczyny wykonały polecenie. Pani dyrektor wyssała z nich moc i za pomocą teleportu poleciała do dawnych czasów. Przyniosła z przeszłości zdjęcia prababek
Ogniem władała Amanda, na planecie Ziemi zrobiła karierę modelki

Mirabel była syreną i wodną królową

Ziemią władała Evie była w połowie zła ale przyjaciółki jej nie opuściły aż do czasu wielkiej kutni

A powietrzem władała Ariana to był pół człowiek pół upadły anioł

- Teraz już nic nie stoi na przeszkodzie pokonania waszej ciotki ale musicie w tym pomóc - powiedziała dyrektorka
- Dobrze
- Myślę że w walce przydadzą się wam smoki, one zwiększą waszą moc. Mam ją tutaj. - Pokazała czerwoną szkatułkę, otworzyła ją a ze środka wyleciały dra płomienie niebieski i czerwony. Wsiąkły w bliźniaczki. Jeszcze coś zwiększyłam waszą moc. To trochę zmieniło wasz wygląd
Liliana

Vanessa

 

Świąteczna historyjka !!!

                                          ŚWIĘTA !

Ponieważ już nie długo Święta z tej okazji życzę wszystkim moim czytelnikom : Zdrowia , weny twórczej, szczęścia, więcej czytelników, masy wyświetleń, żeby Mikołaj zapukał do waszych drzwi , zero hejtów , i czego tam sobie wymarzycie ........... 

                                             Świąteczna historyjka 

 Sześć lat temu siedziałyśmy razem z moją przyjaciółką przy wigilijnym stole. W tedy byłyśmy bezdomne. Mieszkałyśmy w opuszczonym małym domu. Pełno tam było starych mebli. I my jako 16 latki fakt że ubogie na naszym stole znalazł się tylko opłatek, kawałek ciasta, chleb, napój, wędlina. Ale dla nas święta były szczególnym świętem pomimo że dzień za dniem był coraz cięższy ja z Justyną podchodziłyśmy do tego z entuzjastyczny sposób. Na ogół ja pracowałam w pobliskiej willi jako sprzątaczka przez 6 godzin dziennie. A moja kumpela w dużym domu ale tylko 4 godziny. Później w czasie kiedy ja jeszcze sprzątam Justyna gotuje w pobliskiej knajpie. A potem przychodzimy do domu robimy jakiś skromny obiad. I tak leci dzień za dniem. A więc wigilia to czas kiedy nie pracujemy. Rozmawiamy czasem zdarzy się że wyjdziemy, posiedzimy na ławce przy blasku choinki. Tym razem było inaczej usłyszałyśmy jak coś a może ktoś chodzi po dachu. Postanowiłyśmy że zostaniemy w środku. Ktoś zapukał do drzwi 

- Proszę ! - drzwi się otworzyły jednak nikt nie wszedł wyjrzałam przez próg ale nikogo nie było zamknęłam więc drzwi. Znowu ktoś zapukał 

- Proszę ! - krzyknęła Justyna po czym pobiegła do drzwi 

- Dobry wieczór - w progu stanęła starsza pani 

- Dobry wieczór - odparłyśmy 

- Dzieci jestem Pani Klara. Te święta spędzam sama. Mam prośbę czy te wigilie mogłabym spędzić z wami ?

- Oczywiście poczęstujemy panią. Ale nas nie za dobrze się wiedzie więc wigilia skromna.- odparłam

Usiadłyśmy do stołu. Nagle pani wstała uniosła się w górę. I zamieniła się w małą dziewczynką która była ubrana jak malusieńki Elf . 

   

- Dziękuje że mnie ugościłyście w zamian za to dam wam prawdziwy dom.

- Dziękujemy - odparłyśmy 

- A więc na co czekacie idźcie prędko do nowego domu jest tram z rogiem. 

Od tej pory wieżę w magie świąt. Może i wam się coś podobnego przytrafi ? Tego wam życzę ! ♥♥♥

                                                                                                      Gorąco pozdrawiam 

Pomóżmy czarodziejką żywiołów !!!

                           Rozdział dwudziesty piąty 

Biegły do szkoły tak szybko jak tylko mogły. W pośpiechu weszły do budynku i pobiegły do pani dyrektor. Opisały jej całe zdarzenie. Ona zareagowała na to bardzo niespokojnie krzyknęła
- Oddajcie mi ten kieł !
Dziewczynki posłusznie wykonały polecenie
- Słuchajcie ten kieł jest waszej ciotki. Jest on jednym z zatrutych wisiorów, powoduje że w ciągu czterech godzin noszenia go przy sobie stajesz po stronie zła. Dlatego że miałyście go przy sobie przez dłuższy czas pójdziecie razem ze mną go spalić !
- Dobrze - odparły
- A więc chodźcie za mną
Przemierzały głąb lasu aż w końcu dotarły do potężnego drzewa. Nauczycielka wyszeptała coś do lekko oderwanej kory rośliny. Nagle wszystkie uniosły się w powietrze na sam szczyt zieleni. I wpadły tak jak by w korę ale ona rozchodziła się w dwie strony niczym rozwidlenie dróg. Nagle przed nimi stanęła jakaś postać

- Witam cię Lusijo, przybywam tu z dwoma uczennicami ponieważ zostały w połowie zatrute przez jeden z siedmiu kłów. Chciałabym abyś go spaliła ! - mówiła dyrektorka, ale nagle przerwała jej Lili
- A czy nie mogłyśmy do zwyczajnie spalić ?
- Widzisz dziecko, mój ogień jest zaczarowany, Lizo czy nie uczyłaś ich jeszcze o czterech amuletach i o czterech czarodziejkach żywiołów ? W takim razie usiądźcie opowiem wam o wszystkim. W magicznym lesie mieszkają różne dziwne zwierzęta oraz czarodziejki. Są one cztery: Ziemia, powietrze, woda i ogień wszystkie bardzo potężne razem mogłyby pokonać waszą ciotkę
- W takim razie czemu tego nie zrobią ?
- Ponieważ nasze prababki pokłóciły się dawno temu i od tej pory żadna się do siebie nie odezwała.
- Ale o co się pokłóciły ? - spytała Vanessa
- Pokłócił się o męża mojej prababki , każda chciała mieć go wyłącznie dla siebie. Ale potem prababcia przyłapał go na zdradzie z ziemianką. Próbowała wytłumaczyć to przyjaciółką ale one nie wierzyły jej od tej pory nasze babki, matki i następne pokolenie czyli my jesteśmy skłócone
- Czy to nie głupie ? Przecież to było dawno, razem możecie pokonać zło a wy się na siebie obrażacie!
- Może to głupie ale jeśli któraś złamałaby to co nakazała prababka straciłaby moc a tego nie chcemy.
- W takim razie rozumiem was - odparła Lili
- Dobrze nie czas na wspominanie przeszłości lepiej spalmy kieł.
Uczyniły to bardzo sprawnie kiedy z amuletu pozostał tylko proch z dusz dziewcząt wyleciał czarny dym.
- Dziękujemy za pomoc do widzenia
- Do zobaczenia - odparła Lusija
Kiedy wracały do domu Lili odparła
- Wiesz żal mi tych czarodziejek nie mogą się pojednać przez prababki
- Bo widzisz los tak potężnych osób często jest zły - odparła siostra
- A gdyby użyć naszych różdżek to nie złamało by to zaklęcia ?
- Wiesz Lili nasza moc nie wystarcza - tłumaczyła Vanessa
- A gdyby zebrać wszystkich z całej szkoły to by wystarczyło ?
- Pewnie tak ale nie wszyscy będą chcieli - mówiła bliźniaczka
- Nie martw się zrobię tak żeby chcieli
 Dotarły do szkoły. Lili od razu usiadła przy biurku i zaczęła robić coś innego. Za pare godzin szkoła tonęła w plakatach pod hasłem ,, Pomóż czarodziejką żywiołów " Na dole widniał napis osoby zainteresowane prosiły o zgłoszenie się do Lilianny i Vanessy. Następnego dnia bliźniaczki nie mogły się opędzić od chętnych po pierwszej przerwie miały już 50 uczestników 

Fałszywa przyjaźń ( Trochę odbieg od rozdziałów ) :)

Jeśli ktoś z moich czytelników doświadczył fałszywej przyjaźni                 to ten post jest specjalnie dla was !!!

1.Wciaż te same błedy,na co dzień popełniamy 
a potem znowu mysle,czy napewno robie dobrze
serio glupia jestem,czy juz tak nawina bywam
by nazywac przyjacielem,potem to przezywac
serio tu juz nie wiem,gdzieś mam to wszytsko
ile razy sie zawiode,by ponownie upasc nisko
zwiodłam sie na tobie,i na całej tej przyjazni
a mówilas obiecuje bede zawsze

Ref: widze jak to jest,wszysstko jest inaczej
Poddałam sie bez walki,starczy tych wybaczen
nie jestes ta osobą,zmieniłas sie to zrozum
juz nie bedzie jak kiedys,nie wrocimy do poczatku

2.Co od zycia oczekujesz,pewnie sama tego nie wiesz
A co u mnie,juz nie pytaj,co bedzie to bedzie
Jeszcze wczoraj taka bliska,dziś zupełnie inna,obca
juz nie jestem ci potrzebna
Latwo to mi nie jest,wcale nie zaprzecze
no powiedz bedzie łatwiej jak poprostu stad odejde
odsune sie na bok bo tego właśnie chciałaś ,
moze zrozumiesz mnie wkrótce 

3 Nasza historia się skończyła zamknęłam ten rozdział

   Szybko nie zapomnę, tyle lat byłaś przy mnie a teraz 

   nagle oddaliłaś się. No i co dobijesz mnie ? 

   Chyba nie rozumiesz tego co to przyjaźń jest ? 

   Gdybys mnie znała szybko byś się opamiętała 

   Co potrafisz ? Wytykać palcem błędy. Może popularna jesteś 

   Ale ja znam cie inną niz wszyscy. Czy dwie twarze masz ? 

     

  Dwie zwrotki napisała Aksa ( raperka ) trzecia jest w moim wykonaniu . 

 Pozdrawiam i życze prawdziwej przyjaźni ( Ja juz ją znalazłam ) 

Powrót dawnej znajomej !!!

                        Rozdział dwudziesty czwarty 

Zobaczyły dawną znajomą która wcześnie powiedziała ,, Jeszcze was dopadnę "
- Może mnie nie pamiętacie ale jestem Jessie jedna ze stada wampirów. Teraz wypełnię swoją obietnice.
Dziewczyny stanęły jak zamurowane, nie wiedziały co zrobić. Nagle Jessie podeszła bliżej rzuciła jakiś przedmiot który złapała Lili. Podczas trzymania tajemniczej rzeczy stało się coś nie oczekiwanego obydwie dziewczyny nie mogły się ruszyć. W tedy Jessie podeszła do nich, wyciągnęła kły jeszcze czerwone od poprzedniego posiłku.

Już wbijała je w szyje Liliany kiedy jakaś magiczna siła odepchnęła ją tak daleko że dziewczyny straciły ją z zasięgu wzroku 

- Co to była za siła, o się stało z wampirzycą ? - spytała przerażona Lili

- Tego nie wiem, ale jeśli szybko nie zdobędziemy Rusji to 

Nie zdążyła skończyć zdania kiedy Lili już przeglądała pobliskie pagórki w poszukiwaniu dziwnej rośliny, siostra od razu do niej dołączyła ale w oczy rzuciło jej się niewielkie wzgórze tętniące soczystą zielenią. Faktyczne była tam Rusja, Vanessa wyrwała ją z korzeniami ale zrobiła to bardzo ostrożnie, wyczarowała worek w który włożyła roślinę, 

Teraz pełne obawu czy Jessie nie wróci szły szybko przez ponury las nagle Lili złapała za rękę siostrę i powiedziała 

- Poczekaj, co ona nam wtedy rzuciła, chodźmy zobaczyć o to jest 

- Dobrze ale szybko- zgodziła się siostra 

Kiedy dotarły na tym razem mroczną polane zaczęły szukać przedmiotu. Nagle Lili krzyknęła 

- Mam 

Siostra podbiegła do niej. Okazało się że Lili trzyma w ręku kieł coś takiego jak duża zawieszka do naszyjnika 

Dziewczyny postanowiły że powiedzą o tym dyrektorce ale co to było ?

Wyprawa po Rusje

                      Rozdział dwudziesty trzeci 

 Pani Liza sprawdziła w wielkiej księdze co to za moc, tam jest wszystko dosłownie wszystko o zaklęciach, smokach i ich mocach, o eliksirach, o magicznych naszyjnikach, wisiorach i amuletach. Jednak o naszyjniku Liliany nic nie pisało, były różne podobne wisiory ale o tym ani słowa.

Dziewczyny siedziały w swoim pokoju w milczeniu nagle Lili powiedziała
- Wiesz teraz mam już dwa naszyjniki
- Proszę cie ja mam ich tysiące - odparła z kpiną w głosie Nessa
- Ale takich magicznych - powiedziała Lili pokazując naszyjnik który pojawił się w na jej szyi w lochu
- Skąd go masz ? - zapytała Vanessa
- Z lochu tam gdzie... - urwała dziewczyna
- Zmieńmy temat dobrze ? - poprosiła Nessa, nagle do sali wbiegła Merida i powiedziała że pani Crown wzywa dziewczynki i szybko wyszła z pokoju
- Ciekawe po co nas wzywa - spytała Lili
Pani Crown czekała przed drzwiami swojego gabinetu. Dziewczyny podeszły a pani Liza powiedziała
Znajdźcie Rusie - odparła i znikła za drzwiami swojego gabinetu tak szybko że dziewczyny nawet nie zdążyły powiedzieć słowa
- No to chodź - powiedziała entuzjastycznie Lili robiąc duży krok
- Zaraz zaraz na wyprawę po Rusie trzeba się przygotować - odpowiedziała Vanessa
Dziewczyny spakowały się po czym udały się do magicznego lasu.
- A gdzie można znaleźć Rusie ? - spytała Lili
- Rusija rośnie tylko i wyłącznie na magicznej polanie, tam gdzie miałyśmy piknik. Ale zdajesz sobie z tego sprawę że polana nie jest zawsze taka piękna jak my ją zastałyśmy w tedy, potrafi być też mroczna bardzo, bardzo mroczna. Wiedz też że Rusie nie zawsze da się znaleźć ponieważ ona jest widoczna tylko od 16.30 do 17.00
Lili szeroko otworzyła usta następnie wybełkotała
- Jest 16.15
- A więc na co jeszcze czekamy ? - zapytała Nessa. Następnie dziewczyny ruszyły w drogę. Szły tą samą drogą co wcześniej, teraz jednak Lili uważała na wystające korzenie i pajęczyny.
Zastały polanę w strasznym stanie całą taką jak by zmienioną.
- Widzisz tamto drzewo tam ostatnio znalazłam Rusie - pokazała palcem Vanessa
- Poczekaj chwile wydaje mi się że ktoś nas obserwuje
- Zdaje ci się - uśmiechnęła się Nessa
Szyły w kierunku wyznaczonego drzewa aż nagle przed nimi pojawiła się ....